Συναισθηματική Επίγνωση
Πολλοί πιστεύουν ότι η συναισθηματική επίγνωση σημαίνει να αναλύεις κάθε συναίσθημα, να το ονομάζεις σωστά ή να κάνεις άμεσα κάτι για να το αλλάξεις. Στην πραγματικότητα, η συναισθηματική επίγνωση ξεκινά πολύ πιο ήσυχα.
Ξεκινά με την παρατήρηση.
Να παρατηρείς πώς νιώθεις χωρίς να το κρίνεις.
Να παρατηρείς τις αντιδράσεις σου χωρίς να τις διορθώνεις.
Να παρατηρείς τις συναισθηματικές αλλαγές χωρίς να βιάζεσαι να τις εξηγήσεις.
Για πολλούς, αυτό είναι άγνωστο έδαφος. Έχουμε μάθει να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματα γρήγορα — να παραμένουμε ψύχραιμοι, παραγωγικοί και λειτουργικοί. Τα συναισθήματα που μας επιβραδύνουν ή μας φέρνουν δυσφορία συχνά υποβαθμίζονται ή αναβάλλονται. Με τον καιρό, δημιουργείται απόσταση ανάμεσα σε αυτό που βιώνουμε και σε αυτό που επιτρέπουμε στον εαυτό μας να αναγνωρίσει.
Η συναισθηματική επίγνωση δεν αφορά τον έλεγχο. Αφορά την παρουσία.
Ίσως παρατηρήσεις στιγμές όπου τα συναισθήματα εμφανίζονται απροσδόκητα — εκνευρισμό σε μια μικρή συζήτηση, βάρος μετά από μια συνηθισμένη μέρα ή μια ήσυχη θλίψη χωρίς ξεκάθαρη αιτία. Αυτές οι στιγμές δεν απαιτούν άμεσες απαντήσεις. Απαιτούν χώρο.
Όταν η επίγνωση αντικαθιστά την αποφυγή, τα συναισθήματα χάνουν μέρος της έντασής τους. Όχι επειδή εξαφανίζονται, αλλά επειδή δεν αγνοούνται πλέον. Η παρατήρηση φέρνει διαύγεια, και η διαύγεια μειώνει την εσωτερική ένταση.
Η ψυχική ευεξία καλλιεργείται όταν επιτρέπουμε στα συναισθήματα να υπάρχουν χωρίς την πίεση να τα «λύσουμε» άμεσα. Η επίγνωση δημιουργεί χώρο — και ο χώρος είναι συχνά αυτό που έλειπε.
Αυτό το άρθρο δεν είναι πρόσκληση για βαθιά ανάλυση ή αυτοδιόρθωση. Είναι μια πρόσκληση για παύση. Για παρατήρηση. Για να επιτρέψεις στις συναισθηματικές εμπειρίες να φανούν αντί να καταπιεστούν.
Μερικές φορές, η απλή παρατήρηση αρκεί για να αρχίσει η αποκατάσταση της ισορροπίας.
Greek 
English