Η κίνητρο δεν είναι σταθερή. Πολλοί πιστεύουν ότι πρέπει να είναι, ότι αν ήμασταν «αρκετά πειθαρχημένοι» ή «αρκετά δυνατοί», θα ήταν πάντα παρούσα. Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική: η κίνητρο ανεβαίνει και κατεβαίνει φυσικά, σαν παλίρροιες.
Κάποιες μέρες νιώθεις ασταμάτητος· άλλες μέρες, ακόμη και οι μικρές δουλειές φαίνονται βουνό. Αυτή η εναλλαγή δεν είναι ένδειξη αδυναμίας, τεμπελιάς ή αποτυχίας. Αντιπροσωπεύει την ανταπόκριση του μυαλού και του σώματος στα επίπεδα ενέργειας, στο στρες, στα συναισθήματα και στις συνθήκες γύρω σου.
Η κατανόηση αυτού σου επιτρέπει να αντιμετωπίσεις την κίνηση διαφορετικά. Αντί να αντιστέκεσαι στη μείωση, μπορείς να την αναγνωρίσεις, να προσαρμόσεις τις προσδοκίες και να εξοικονομήσεις ενέργεια χωρίς ενοχές. Τις μέρες που έχεις υψηλή κινητοποίηση, μπορείς να εκμεταλλευτείς την ορμή και να πετύχεις περισσότερα. Τις μέρες με χαμηλή κινητοποίηση, η ξεκούραση, η σκέψη και τα μικρά, συνειδητά βήματα διατηρούν την πρόοδο ζωντανή χωρίς πίεση.
Σεβόμενος τον φυσικό ρυθμό της κινητοποίησης, μετατρέπεσαι από απογοητευμένο και αυτοκριτικό σε αυτοσυνειδητό και βιώσιμο. Η κινητοποίηση δεν είναι κάτι που πρέπει να κυνηγάς συνεχώς — είναι κάτι που μπορείς να παρατηρείς, να κατανοείς και να δουλεύεις με, όχι ενάντια.
Θυμήσου: η συνέπεια δεν σημαίνει συνεχής υψηλή ενέργεια· σημαίνει σταθερή, ρεαλιστική συμμετοχή, ευθυγραμμισμένη με τον προσωπικό σου ρυθμό.
Greek 
English