Από το εργασιακό στρες στη διαύγεια — ένα ταξίδι αλλαγής και επανασύνδεσης
Η στιγμή που καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά
Δεν ξεκινά πάντα με μια μεγάλη συνειδητοποίηση.
Μερικές φορές είναι απλώς ένα ήσυχο συναίσθημα — σαν η ενέργειά σου να μην φτάνει όσο παλιά.
Παρατηρείς ότι πράγματα που κάποτε σε παρακινούσαν τώρα σε αφήνουν αδιάφορο.
Συνεχίζεις να αποδίδεις, να ανταποκρίνεσαι στις προσδοκίες — αλλά κάτι στη σχέση σου με τη δουλειά έχει χαλαρώσει. you and your work has loosened.
Είναι εκείνη η στιγμή που καταλαβαίνεις πως κάτι δεν πάει καλά.
Στην αρχή το αγνοούμε.
Λέμε στον εαυτό μας, «Όλοι κουράζονται καμιά φορά», ή «Είναι απλώς μια φάση».
Όμως βαθιά μέσα μας υπάρχει μια μετατόπιση — ανεπαίσθητη αλλά αληθινή.
Το σώμα το νιώθει πριν το παραδεχτεί το μυαλό.
Τα πρωινά βαραίνουν. Ο ενθουσιασμός για τη δουλειά μετατρέπεται σε αντίσταση.
Το Σαββατοκύριακο δεν φτάνει για να ξεκουραστείς, και η Δευτέρα μοιάζει κάθε φορά με νέα αρχή από το μηδέν.
Αυτό δεν είναι αδυναμία. Είναι επίγνωση.
Είναι ο ήσυχος τρόπος του νου να σου λέει: «Έχεις εξελιχθεί.»
Μερικές φορές δεν έχει αλλάξει η δουλειά — έχεις αλλάξει εσύ.
Έχεις μάθει, έχεις ωριμάσει, κι αυτό που σε περιβάλλει δεν ταιριάζει πια στην εξέλιξή σου.
Το να αναγνωρίζεις αυτή τη δυσαρμονία δεν είναι αποτυχία. Είναι διαύγεια.
Γιατί όταν κάτι δεν σου ταιριάζει πια, καμία προσπάθεια δεν θα το κάνει να νιώσει σωστό.
Αυτό που νιώθεις είναι το κάλεσμα της επανασύνδεσης —
το πρώτο βήμα προς μια ζωή που ταιριάζει σε αυτό που έχεις γίνει.
Πάρε το στα σοβαρά, αλλά με ηρεμία.
Δεν χρειάζεται να αλλάξεις τα πάντα από τη μια μέρα στην άλλη.
Απλώς ξεκίνα αναγνωρίζοντάς το.
Παρατήρησε πού ρέει η ενέργειά σου και πού εξαντλείται.
Άφησε την επίγνωση να προηγηθεί της δράσης.
Γιατί η διαύγεια δεν έρχεται όταν πιέζεις να βρεις απαντήσεις —
έρχεται όταν επιτέλους αρχίζεις να ακούς τον εαυτό σου.
